Een nieuw jaar SVWAW, en ik merk dat er iets verandert. De afgelopen jaren hebben we veel gesproken over veiligheid, over cultuur, over niveaus en over de Safety Culture Ladder. Toch hoor ik steeds vaker dezelfde vraag terugkomen: komt het ook daadwerkelijk bij de werkvloer terecht? Bij de put, bij de sleuf, daar waar het écht gebeurt?
Voor mij ligt daar de kern.
Veiligheid is geen document, geen contracteis en ook geen auditmoment. Veiligheid is, wanneer het er echt op aankomt, een keuze in het moment. Het zit in dat ene moment waarop iemand onder tijdsdruk toch zegt: “Wacht even, dit klopt niet.” Juist wanneer het spannend wordt, wordt veiligheid zichtbaar.
Een van onze kernwaarden is praktijkgericht werken. Dat betekent niet alleen dat we erover praten, maar vooral dat wat wij hier bespreken ook daar voelbaar is. En precies daar wringt het soms. We kunnen met elkaar niveau 4 willen halen en elkaar langs de meetlat leggen, maar wanneer dat gebeurt vanuit druk of contract, wordt het juist reactief. Dat is de paradox. Dan ga je invullen naar wat gewenst is, terwijl cultuur zich niet laat afdwingen. Volgens mij zijn we dat punt inmiddels voorbij.
Samen kijken. Niet elkaar beoordelen.
Daarom willen we samen kijken, zonder elkaar te beoordelen. Dit jaar gaan we als SVWAW alle analyses van de Safety Culture Ladder naast elkaar leggen, niet om elkaar de maat te nemen of te vergelijken wie verder is, maar om andere vragen te stellen: hoe doen jullie dat? Wat werkt bij jullie? Waar lopen jullie tegenaan? Dat gesprek vind ik belangrijker dan welk niveau dan ook. Want wanneer we dezelfde taal leren spreken, gaan we elkaar beter begrijpen. En als we elkaar begrijpen, kunnen we samen groeien.
Het gaat om energie
Wat mij hoop geeft, is de energie die ik voel in de gesprekken. De bereidheid om te delen, om kwetsbaar te zijn en om samen naar een hoger niveau te willen zónder dat meteen te classificeren. Een hoger niveau dat voelbaar is aan de sleuf. Niet omdat het moet, maar omdat we het willen. Uiteindelijk zie je veiligheid niet terug in een rapport, maar in alledaags gedrag: in de bereidheid om het gesprek te blijven voeren, om te blijven leren, om het goede voorbeeld te geven en om te luisteren naar wat zich afspeelt op de werkvloer.
Als we die verbinding behouden, blijft het stromen. En dat is voor mij de insteek van dit jaar.
Jan van Twillert
Voorzitter SVWAW
Afbeelding: Nijkamp
